Το Υπουργείο Εσωτερικών προσπαθεί με άθλιες μεθοδεύσεις να αποκλείσει τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων αριστερών δυνάμεων από τις εκλογές!

Να σταματήσουν τώρα οι άθλιες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις του Υπουργείου Εσωτερικών. 

Με γελοίες δικαιολογίες ο διορισμένος υπουργός Eσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης απειλεί να στερήσει το δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε άλλα εκλογικά σχήματα που δεν εκπροσωπούνται στη Βουλή!

Συγκεκριμένα, αρνείται να αποδεσμεύσει από σήμερα το χαρτί για την εκτύπωση των ψηφοδελτίων, με το πρόσχημα ότι πρέπει να γίνει πρώτα η επίσημη ανακήρυξη των συνδυασμών από τον Άρειο Πάγο. Μόνο που αυτό δεν προβλέπεται πριν από την Τετάρτη κι ενώ η τελευταία διορία για να πάνε τα ψηφοδέλτια όλων των κομμάτων στις νομαρχίες είναι η Παρασκευή. Όπως γίνεται φανερό, είναι ανθρωπίνως αδύνατον μέσα σε μια μόνο εργάσιμη μέρα να τυπωθούν και να μοιραστούν εκατομμύρια ψηφοδέλτια!

Ο τελευταίος των ...εκσυγχρονιστών κρύβεται πίσω από προσχήματα, καθώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει ήδη ενημερώσει υπεύθυνα για την κάθοδό της σε όλες τις περιφέρειες με υπερπλήρη ψηφοδέλτια, ενώ ήδη από χθες Σάββατο οι συνδυασμοί της έχουν ανακηρυχτεί από τα πρωτοδικεία όλης της χώρας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί εδώ και τώρα τον Τάσο Γιαννίτση να σταματήσει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και να μην επιμείνει σε αυτές τις πολύ επικίνδυνες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Η προσχηματική άρνηση συνιστά άμεση παραβίαση της αρχής της ισότιμης αντιμετώπισης των συνδυασμών και αποτελεί το τελευταίο οχυρό του μαύρου μετώπου και των πολιτικών του υπαλλήλων στην προσπάθεια να φιμώσουν τις ενοχλητικές αντισυστημικές φωνές, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες αριστερές δυνάμεις.

Υπάρχει άλλος δρόμος! Για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία Για τους Εργαζόμενους και όλο το Λαό

Στις εκλογές το δίλημμα είναι ένα:

- Είτε θα ενισχυθούν και θα αποκτήσουν «σταθερή κυβέρνηση» οι δυνάμεις της κοινωνικής καταστροφής, των Μνημονίων, της Ευρωχούντας, του κεφαλαίου.

- Είτε θα ενισχυθούν οι δυνάμεις της αντίστασης, της ανατροπής της επίθεσης,  του πραγματικού αγώνα.

ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!

ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Τρόικα τρέμουν μήπως δεν βγάλουν «σταθερή κυβέρνηση» για να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα τους, τα οποία ήδη έχουν υπογράψει. Νέες μειώσεις μισθών- συντάξεων, διάλυση της Παιδείας κα της Υγείας, βάρβαρα χαράτσια, ξεπούλημα, καταστολή ενάντια στους αγώνες.

Για αυτό, μαζί με τον συρφετό των πουλημένων ΜΜΕ, ουρλιάζουν για τον «κίνδυνο της ακυβερνησίας», επιτίθενται χυδαία στην Αριστερά, χύνουν το ρατσιστικό δηλητήριο, πριμοδοτώντας ανοιχτά τις φασιστικές συμμορίες, για να αποπροσανατολίσουν την οργή μας από τα Μνημόνια και την πολιτική τους. Οι δικοί τους εφιάλτες είναι οι δικές μας ελπίδες!

Τώρα ξέρουμε!

• Με τα Μνημόνια και την επιτροπεία από την Τρόικα δεν «γλυτώνουμε την καταστροφή». Αυτός είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για τη μεγαλύτερη κοινωνική καταστροφή, την ανεργία και τη φτώχια ενός ολόκληρου λαού..
• Τα περισσότερα από τα μέτρα του μνημονίου είναι αποφάσεις και μέτρα της ΕΕ, που με το «Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας» και με την Ελλάδα σαν πειραματόζωο, ετοιμάζουν αντίστοιχα μέτρα για  όλη την Ευρώπη.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ: ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΕΥΡΩ, ΕΕ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

-Άμεση καταγγελία της ληστρικής δανειακής σύμβασης, όλων των Μνημονίων και των μέτρων που τα συνοδεύουν.

-Μη αναγνώριση, παύση πληρωμών  και διαγραφή του τοκογλυφικού χρέους.

-Ρήξη και αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ.

-Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση.

-Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις τώρα!  Κατάργηση των χαρατσιών / αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.

- Απαγόρευση των απολύσεων και πλήρης προστασία των ανέργων. Μείωση των ωρών δουλειάς και των χρόνων συνταξιοδότησης. Απαλλοτρίωση των εκατοντάδων κλειστών εργοστασίων και λειτουργία τους από τους ίδιους τους εργαζομένους.

-Φτηνά και ποιοτικά τρόφιμα από τους ίδιους τους συνεταιρισμένους  φτωχομεσαίους αγρότες   με κατάργηση  των μεσαζόντων, σε σύγκρουση με το  εμπορικό και βιομηχανικό κεφάλαιο.

- Εργατικός έλεγχος παντού!

Πανεργατικός παλλαϊκός ξεσηκωμός για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία – Αντικαπιταλιστική ανατροπή – Η εξουσία και ο πλούτος στο χέρια των εργαζομένων!

Ο δικός μας δρόμος είναι ο μόνος που διασφαλίζει τη λαϊκή επιβίωση και την πρόοδο, οδηγεί στη ρήξη με τον καπιταλισμό, στην επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας. Στην ανατροπή του σημερινού αντιλαϊκού και αυταρχικού πολιτικού συστήματος και την αντικατάστασή του από την δημοκρατία και την εξουσία των εργαζομένων, από τον πιο πλατύ εργατικό και λαϊκό έλεγχο.  Μόνο σε μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική μπορούμε να ξεπεράσουμε τη βαθιά κρίση του καπιταλισμού, να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, σε ρήξη με τη λογική του κέρδους, της αγοράς, της «ανταγωνιστικότητας», της περιβαλλοντικής καταστροφής.

Έχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε!

Το δείξαμε στις μεγάλες πανεργατικές απεργίες, στις καταλήψεις των Υπουργείων, στο συγκλονιστικό μάθημα δημοκρατίας και αγώνα που έδωσαν οι πλατείες. Τo βλέπουμε καθημερινά στις μικρές και μεγάλες μάχες, σε ηρωικούς εργατικούς αγώνες όπως στη Χαλυβουργία, στα κινήματα ανυπακοής ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ. Το αποδεικνύει η οργάνωση και ο συντονισμός των αγώνων από τα κάτω, έξω και ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ!

Να καταδικάσουμε το μαύρο μέτωπο

Μπροστά στις  εκλογές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη καταλήξει να σχηματίσουν μαζί μια κυβέρνηση της Τρόικας και των Μνημονίων. Θλιβεροί και επικίνδυνοι σύμμαχοι τους:

- Οι ακροδεξιοί του ΛΑΟΣ, που  είναι συνυπεύθυνο για το Μνημόνιο και έσπευσε να συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμ(ι)ου. 

- Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, νοσταλγοί των χιτλερικών δολοφόνων και των γερμανοτσολιάδων, σύμμαχοι του Μάνεση ενάντια στους χαλυβουργούς και των ΜΑΤ ενάντια στον λαό, ρατσιστές και εγκληματίες!

... και τα δεκανίκια του

-Τα διάφορα «αντιμνημονιακά» κόμματα, προερχόμενα είτε από το ΠΑΣΟΚ, είτε από τη ΝΔ, που θα διεκδικήσουν την ψήφο του λαού, για να συγκυβερνήσουν μετά τις εκλογές. (Κατσέλη, Καμμένος). Τη  ΔΗΜΑΡ, που έγινε το πλυντήριο του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ.

-Τα «πατριωτικά μέτωπα», που αποφεύγουν να μιλήσουν ενάντια στους ντόπιους εκμεταλλευτές, τον ΣΕΒ και τους Έλληνες τραπεζίτες που στηρίζουν με λύσσα το Μνημόνιο και συνεργάζονται προεκλογικά μεταξύ τους χωρίς αρχές για να βγάλουν έδρες.

Να ενισχύσουμε την Αριστερά των αγώνων, της ρήξης και της αντικαπιταλιστικής ανατροπής!

Τα κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς δεν στέκονται στο ύψος των ιστορικών τους ευθυνών. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει ψήφο «διακυβέρνησης χωρίς να τολμά να πει λέξη κατά του ευρώ και της ΕΕ και όλο και πιο πολύ αναζητά «λύσεις» για το χρέος σε συμφωνία με τους δανειστές!

Το ΚΚΕ μιλάει σήμερα κατά του χρέους και της ΕΕ, αλλά τα παραπέμπει στη... Δευτέρα Παρουσία της «λαϊκής εξουσίας». Αποφεύγει κάθε ανοιχτή πολιτική σύγκρουση, αρνείται να συμβάλει σε έναν ενωτικό πανεργατικό ξεσηκωμό.

Χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ την κοινή δράση μέσα στους αγώνες για την ανατροπή της επίθεσης. Την κλιμάκωση του εργατικού και λαϊκού ξεσηκωμού πάνω σε ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα που θα στοχεύει στην καρδιά του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ, «των αγορών». Χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ μια Αριστερά της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Η ψήφος σε μια τέτοια Αριστερά δεν είναι «χαμένη». Είναι ψήφος ενίσχυσης των αγώνων, άλλης προοπτικής για την κοινωνία, ανατροπής του πολιτικού και κοινοβουλευτικού συσχετισμού.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Η  ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνεται στους εργαζόμενους,  σε όλες τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές, τις συλλογικότητες, τις δυνάμεις και τα ρεύματα, που δύο χρόνια τώρα έδωσαν την μάχη με το σκοτάδι του Μνημονίου, της Τρόικα της Ευρωχούντας! Που μάτωσαν στις απεργίες και τις συγκρούσεις. Που γέμισαν με τη ζωή τους τις πλατείες. Που θέλουν να δυναμώσει  το ανατρεπτικό, ταξικό εργατικό κίνημα. Για να ανατρέψουμε τις αντιδραστικές κυβερνήσεις, την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον βάρβαρο καπιταλισμό! 

Ό,τι και εάν μας λένε εμείς ξέρουμε ότι η ιστορία δεν γράφεται στους διαδρόμους της εξουσίας, αλλά στους δρόμους του αγώνα. Με πλατύ αγωνιστικό μέτωπο,  με ισχυρή, μαχητική αντικαπιταλιστική Αριστερά μπορούμε να τους ανατρέψουμε!

ΨΗΦΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Για τον σύντροφο δάσκαλο Σάββα Μετοικίδη

Έφυγε χθες από κοντά μας ο Σάββας Μετοικίδης, ο υπέροχος δάσκαλος, ο ακούραστος αγωνιστής, η φιγούρα που βρισκόταν πάντα μπροστά στις μάχες για ένα άλλο δημόσιο σχολείο, για την υπεράσπιση της εκπαίδευσης όλων των παιδιών από τα Πομακοχώρια ως την Αθήνα, στους αγώνες υπέρ των μεταναστών, των άνεργων, των εργαζόμενων, του πολιτισμού.

Επέλεξε να δώσει τέρμα στη ζωή του. Μας άφησε φτωχότερους, χωρίς την ευαισθησία, την ανησυχία, την ακούραστη μαχητικότητά του, το γέλιο του.

Σάββα, καλό σου ταξίδι και υποσχόμαστε ότι θα ακούσουμε αυτά που θέλεις να μας πεις, θα βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους όπου βρεθήκαμε, πιο αποφασιστικά αυτή τη φορά, για να ανοίξουμε νέα μονοπάτια για το σχολείο, για την κοινωνία, για την αριστερά που ονειρεύτηκες.

Ψήφος Ανατροπής και Αντίστασης

Πώς μπορούμε να ανατρέψουμε τα μνημόνια;

Η στάση απέναντι στα μνημόνια 1 και 2 αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα κεντρικά ζητήματα των εκλογών. Όχι τυχαία. Τα δυο μνημόνια, οι εφαρμοστικοί τους νόμοι και οι δανειακές συμβάσεις που τα συνοδεύουν ήταν τα δύο προηγούμενα χρόνια η αιχμή του δόρατος της αντιδραστικής επίθεσης ενάντια στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων και των νέων, ολόκληρου του λαού.

Ιδού, λοιπόν, τα στρατόπεδα που έχουν διαμορφωθεί.

Από τη μια είναι οι πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν το μνημόνιο 1 (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ) και το μνημόνιο 2 (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), οι οποίες μία και μόνο τύχη πρέπει να έχουν στην κάλπη: μαύρο «δαγκωτό».

Από την άλλη είναι οι «αντιμνημονιακοί» των μνημονίων, δηλαδή οι δυνάμεις που στήριξαν το μνημόνιο 1 αλλά όχι το μνημόνιο 2 (ΛΑΟΣ, Κοινωνική Συμμαχία των Κατσέλη-Καστανίδη) ή το αντίστροφο (ΝΔ), και πρέπει επίσης να μαυριστούν.

Απέναντι σε αυτούς, έχει διαμορφωθεί μια ευρεία βεντάλια πραγματικών ή γιαλαντζί αντιμνημονιακών, αλλά και συμμαχίες στο όνομα της αντίθεσης στο μνημόνιο. Αίφνης, ο εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενος Δημαράς συντάσσεται με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Καμμένου, στο όνομα του «αντιμνημονιακού μετώπου». Στο όνομα της «αντιμνημονιακής πάλης» επίσης, το ΕΠΑΜ –που ξεκίνησε εμπνεόμενο από τα οράματα του ΕΑΜ και υποστηρίζοντας τη διαγραφή του χρέους και την έξοδο από το ευρώ- συμπορεύτηκε με τον γνωστό για τις εθνικιστικές και θρησκόληπτες του απόψεις πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Στ. Παπαθεμελή.

Τέλος, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ φαντασιώνονται πως μπορεί να υπάρξει αντιμνημονιακός αγώνας με «σεβασμό των διεθνών δεσμεύσεων και συμβάσεων της χώρας» (δηλαδή των δανειακών συμβάσεων) και παραμονή εντός της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Ενώ το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι δεν απαιτείται ειδική αιχμή εναντίον των μνημονίων, αρκεί ο γενικός αγώνας κατά του καπιταλισμού και της ΕΕ. Λες και ο αγώνας κατά του συστήματος και της ΕΕ είναι κάτι γενικό και αόριστο, δεν περνά μέσα από την αντίθεση στις κύριες επιλογές τους, στην πολιτική τους. Λες κι ένα κίνημα που δεν μπορεί να βάλει φραγμό σε μέτρα σαν κι αυτά των μνημονίων είναι δυνατόν να διεκδικήσει κάτι πιο μεγάλο και σοβαρό, όπως ο σοσιαλισμός ή η εργατική εξουσία.

Τι είναι, όμως, τα μνημόνια; Η ιδιοτροπία της Μέρκελ και του ΔΝΤ, των τραπεζών και των διεθνών τοκογλύφων; Είναι μια προδοσία; Είναι η εκχώρηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας; Και τότε τι είναι τα μνημόνια της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας;

Δεν εξηγούνται τα μνημόνια έτσι απλά και εύκολα. Αν τα σκαλίσουμε λίγο πιο πολύ και λίγο πιο βαθιά, θα δούμε σε αυτά την προσπάθεια των τραπεζών-τοκογλύφων (ντόπιων και διεθνών) να ρουφήξουν ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του κοινωνικού πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι, μέσω της φορομπηξίας, της «δημοσιονομικής εξυγίανσης» και της αποπληρωμής του χρέους. Θα δούμε την επιδίωξη των εργοδοτών -εγχώριων και πολυεθνικών- να εξασφαλίσουν κέρδη διαμορφώνοντας μισθούς Βουλγαρίας, φορολογική ασυλία Ιρλανδίας, καταπίεση Κίνας, ελαστική εργασία Μεξικού, τσαλαπατώντας άγρια τις εργατικές αποδοχές, την υγεία, την ασφάλιση, το περιβάλλον. Θα δούμε την προσπάθεια του κεφαλαίου να ιδιωτικοποιήσει, να μετατρέψει σε εμπόρευμα καθετί που μπορεί να αποφέρει κέρδος: λιμάνια, νερό, υγεία, παιδεία, επικοινωνίες, δρόμους, αεροδρόμια, ακτές, ενέργεια κ.λπ. Θα δούμε την προσπάθεια της ΕΕ να διατηρήσει τη συνοχή και το νόμισμά της, το ευρώ –με όρους ανισοτιμίας μεταξύ των χωρών-μελών- γιατί μόνο έτσι μπορούν να έχουν κέρδη τα αρπακτικά των αγορών και οι πολυεθνικές τύπου Siemens.

Θα δούμε, με άλλα λόγια μπροστά μας όχι κάποια «παρεκτροπή», αλλά έναν κυνικό, άγριο και καταπιεστικό καπιταλισμό, μια κοινωνία που θυσιάζει τα λαϊκά δικαιώματα στο βωμό του κέρδους, της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αυτήν την κοινωνία περιγράφουν το Σύμφωνο για το ευρώ που ενέκρινε πέρσι η ΕΕ και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο που ενέκρινε φέτος.

Γι’ αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποστηρίζει ότι ο αντιμνημονιακός αγώνας είναι ουσιαστικός –άρα μπορεί να είναι και αποτελεσματικός-, μόνο αν στρέφεται ενάντια στην ουσία και στους φορείς που προωθούν την πολιτική των μνημονίων. Αν μάχεται, με άλλα λόγια, κατά των κυβερνήσεων και της ΕΕ, κατά του ΔΝΤ και του καπιταλισμού από θέσεις εργατικής-λαϊκής απελευθέρωσης και όχι αναζητώντας μια ουτοπική επιστροφή στον «παλιό καλό καπιταλισμό του χτες» ή στην «ΕΕ της πραγματικής σύγκλισης».

Γιατί, πώς να το κάνουμε.

Αγώνας κατά των μνημονίων και ανατροπή τους σημαίνει, πρώτα απ’ όλα, αγώνας για τη διαγραφή όλου του χρέους (που στο όνομά του προωθήθηκαν τα μνημόνια), για να μην πληρωθεί ευρώ τσακιστό στους διεθνείς τοκογλύφους.

Αγώνας κατά των μνημονίων και ανατροπή τους σημαίνει ακύρωση-ανατροπή τους, ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ των εργαζομένων, με αυξήσεις στους μισθούς, απαγόρευση των απολύσεων, σταθερή δουλειά για όλους, μείωση των ωρών εργασίας, καλύτερη υγεία, παιδεία και ασφάλιση, φορολόγηση του κεφαλαίου, ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, δήμευση της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.

Αγώνας κατά των μνημονίων και ανατροπή τους σημαίνει να είναι δημόσια-συλλογική ιδιοκτησία όλα τα κοινωνικά αγαθά (νερό, λιμάνια, ενέργεια, συγκοινωνίες, υγεία, παιδεία κ.λπ.), και να παρέχονται δωρεάν και έξω από τους όρους ή την παρέμβαση της αγοράς.

Αγώνας κατά των μνημονίων και ανατροπή τους σημαίνει να περάσουν σε δημόσια συλλογική ιδιοκτησία και να λειτουργούν υπό εργατικό έλεγχο και σε όφελος της κοινωνίας οι τράπεζες και οι παραγωγικές μονάδες κρίσιμης σημασίας.

Αγώνας κατά των μνημονίων και ανατροπή τους σημαίνει, τέλος, να απεγκλωβιστούμε από τη μέγγενη του ευρώ και της ΕΕ – ενός από τους βασικούς μηχανισμούς που στηρίζει την προώθησή τους, συχνά πιο άγρια ακόμη κι από το ΔΝΤ.

Με έναν τέτοιο τρόπο, πραγματικά στεκόμαστε ως εργαζόμενοι, ως νεολαίοι, ως λαϊκό κίνημα απέναντι στα μνημόνια, υψώνουμε το ανάστημά μας, τα χτυπάμε στην καρδιά τους, μπορούμε να τα ανατρέψουμε. Μόνο έτσι μπορεί να ενωθεί ο κόσμος της εργασίας σε ένα μεγάλο αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, που θα αλλάξει τα πράγματα και θα ανοίξει το δρόμο μιας άλλης κοινωνικής προοπτικής. Αυτόν το δρόμο προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε αυτόν σας καλεί να πάρετε τη δική σας θέση. Φαντάζει ίσως πιο δύσκολος, αλλά είναι ο μόνος εφικτός και πάντως πολύ πιο εφικτός από τα αντιμνημονιακά μέτωπα που μένουν στη μέση του δρόμου ή αρνούνται να πουν τα πράγματα με το όνομά τους.

ΜΕΞΗΣ ΛΟΥΚΑΣ

ΓΕΩΠΟΝΟΣ

Υποψήφιος με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στον νομό Βοιωτίας

Οι υποψήφιοι της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στο νομό Βοιωτίας

Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στο νομό Βοιωτίας για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές το απαρτίζουν οι :

Αποστολόπουλος Γιώργος, Λογιστής

Γρυπάρης Σωτήρης, Φυσικός

Κόλλιας Χαράλαμπος, Οικοδόμος

Μέξης Λουκάς, Γεωπόνος

Πούλου Ελένη, Κοινωνιολόγος

Τσιφής Κωνσταντίνος, Γεωπόνος

Το ευρώ ως γραμμή Μαζινό της ολιγαρχίας

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Oι κυρίαρχες δυνάμεις του δικομματισμού και οι τροϊκανοί επικυρίαρχοι σύρθηκαν σε εκλογές με το φόβο του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι. Αντιλαμβάνονται ότι η προσωρινή άπνοια του λαϊκού κινήματος είναι μόνο η σιωπή πριν από την επόμενη θύελλα. Τα λαϊκά στρώματα υπολογίζουν, όχι αβάσιμα, ότι σ’ αυτές τις εκλογές η ψήφος μπορεί να γίνει φονική σαν σφαίρα, κάτι που συμβαίνει μια φορά στα πενήντα χρόνια σε συνθήκες κοινοβουλευτισμού.

Μια σιωπηλή εξέγερση της κάλπης, που θα οδηγήσει σε πολιτικό λιντσάρισμα του μνημονιακού πολιτικού κόσμου, δεν μπορεί βέβαια, σ’ αυτή τη φάση, να λύσει το θέμα της διακυβέρνησης προς όφελος του λαού. Μπορεί όμως να αποδιοργανώσει το αστικό πολιτικό σύστημα, να προκαλέσει παραλυτική όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό των ελληνικών και ευρωπαϊκών κέντρων, να ισχυροποιήσει σοβαρά τον λαϊκό παράγοντα και την Αριστερά. Μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει την πιθανότητα πραγματικών, και όχι κάλπικων, εξεγέρσεων από τον Ιούνιο και μετά, όταν αρχίσει ο καταιγιστικός βομβαρδισμός της Εφορίας και των νέων, βάρβαρων μέτρων που έχουν ήδη προαναγγελθεί.

Ωστόσο οι λογικές ως ένα βαθμό προσδοκίες δεν δικαιολογούν άγνοια κινδύνου- άλλωστε, τα θηρία γίνονται δέκα φορές πιο επικίνδυνα όταν τραυματίζονται και εγκλωβίζονται. Η τεχνητή δημιουργία κλίματος ανωμαλίας, χάους και ιδεολογικής τρομοκρατίας βρίσκεται πάντα στην ημερήσια διάταξη, έστω κι αν οι μηχανορράφοι κινδυνεύουν να καούν οι ίδιοι από την πυρκαγιά που ετοιμάζουν. Ίσως μάλιστα παρόμοια σενάρια να είχαν ήδη δρομολογηθεί αν η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα και η παρ’ολίγον δολοφονία του Μάριου Λώλου δεν είχαν προκαλέσει τόση συγκίνηση, καταδικάζοντας σε αποτυχία και τις απόπειρες εκτροπής της λαϊκής οργής στους συνήθεις αποδιοπομπαίους τράγους, μετανάστες και απεργούς. Εν αναμονή καλύτερων ιδεών και ευκαιριών, οι κυρίαρχες δυνάμεις επιχειρούν να ανασυνταχθούν στη «γραμμή Μαζινό» του αστισμού, τον ευρωπαϊσμό, θέτοντας ως καθοριστικό διακύβευμα των εκλογών το δίλημμα: Ευρώ ή χάος.