Όχι στην κατάργηση της μετενέργειας. Αυξήσεις, συλλογικές συμβάσεις και συνδικαλιστική ελευθερία για όλους τους εργαζόμενους. Αλληλεγγύη στα μαχόμενα συνδικάτα

Με τη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατά 22% και κατά 32% για τους νέους ως 25 χρονών με βάση το Μνημόνιο 2, η κοινωνία κάνει ένα ακόμη βήμα προς την εξαθλίωση λόγω των επιλογών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ και ΔΝΤ. Ο δρόμος αυτός άνοιξε με το τσάκισμα των μισθών στο δημόσιο με το λεγόμενο «ενιαίο μισθολόγιο».

Η κατάργηση της μετενέργειας και των επιδομάτων, σε συνδυασμό με το ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων, των συλλογικών συμβάσεων και της συνδικαλιστικής ελευθερίας, είναι μέρος του κόστους που καλείται να πληρώσει ο εργαζόμενος λαός για να παραμείνει η χώρα σε ευρώ και ΕΕ όπως ζητούν τράπεζες και κεφάλαιο με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Τα Μνημόνια έλυσαν τα χέρια των εργοδοτών που αυτές τις μέρες εκβιάζουν για μειώσεις μισθών ακόμα και 40%, ενώ οι απολύσεις είναι στην ημερήσια διάταξη

Το εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε ότι η κοινωνική πλειοψηφία θέλει να σταματήσει αυτός ο κατήφορος. Είναι η ώρα του μαζικού κινήματος των εργαζομένων. Είναι η ώρα να στηριχτεί ο απεργιακός αγώνας των ομοσπονδιών  Τύπου- Χάρτου, Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών και του Σωματείων Βιβλίου-Χάρτου, για αυξήσεις και κατάργηση του Μνημονίου και των αντεργατικών του νόμων, για συνδικαλιστική ελευθερία. Είναι η ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ να απαιτήσουν άμεση σύγκλιση της Βουλής για να καταργήσει τα Μνημόνια, τους εφαρμοστικούς νόμους και τη συμμετοχή της Ελλάδας στο νέο σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας. Μια πρωτοβουλία που πρέπει να στηριχτεί με πολιτική γενική απεργία των συνδικάτων, την οποία ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ομοσπονδίες υποχρεούνται να κηρύξουν.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε μαζική δράση για δουλειά, μισθούς, συλλογικές συμβάσεις. Υπάρχει άλλος δρόμος έξω από μνημόνια, χρέος, ευρώ-ΕΕ.

Η εκδίκηση της κοινωνίας

του Παναγιώτη Σωτήρη

Η εκδίκηση της κοινωνίας δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο εκκωφαντική. Δύο χρόνια συσσωρευμένης οργής και αγανάκτησης, πλειοψηφικών κινητοποιήσεων και συλλογικής πάλης βρήκαν την αντανάκλασή τους στην κάλπη της 6ης Μαΐου.

Η καταβαράθρωση του δικομματισμού σε ένα άθροισμα που στο παρελθόν αποτελούσε από μόνο του ποσοστό συντριβής ενός κόμματος, η μειοψηφική καταγραφή των μνημονιακών δυνάμεων, το τεράστιο ποσοστό των ψηφοφόρων που προτίμησαν κόμματα που δεν πέρασαν το φράγμα του 3%, η απουσία προφανούς κυβερνητικής λύσης, όλα αυτά δείχνουν το βάθος της πολιτικής κρίσης και την τεράστια απόσταση που χωρίζει την ελληνική κοινωνία από την επίσημη πολιτική σκηνή, το ρήγμα ανάμεσα στο τι όντως συμβαίνει στην κοινωνία και την αντίληψη των πραγμάτων που έχουν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, οι καθεστωτικές δυνάμεις και ο μηχανισμός της επιτροπείας από την Τρόικα.

Σίγουρα γεννά ανησυχία ότι μέρος της αγανάκτησης πήγε είτε σε κατευθύνσεις βαλκανικού εθνικοφιλελευθερισμού, είτε, πολύ χειρότερα, στους νοσταλγούς του Χίτλερ. Όμως, ας αναμετρηθούν με την ευθύνη τους και εκείνοι που έκαναν ό,τι μπορούσαν ώστε ο ρατσισμός, η αντιμεταναστευτική υστερία και η αποθέωση του αυταρχισμού να θεωρηθούν αναπόσπαστα στοιχείου του κυρίαρχου πολιτικού λόγου. Ό,τι σπέρνει κανείς, αυτό και θερίζει…

Όμως, το πιο σημαντικό στοιχείο των εκλογών είναι ότι ο σημαντικός όγκος της δυσαρέσκειας μετακινήθηκε σε κατευθύνσεις αριστερές. Αυτό αποτυπώνει τη διάθεση, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, για μια ριζική αλλαγή πορείας, έξω πέρα και ενάντια στον υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό, τη σαρωτική λιτότητα και τη συνθήκη μειωμένης λαϊκής κυριαρχίας.

Ακριβώς γι’ αυτό και το σημαίνον «αριστερή διακυβέρνηση», ως αίτημα που συσπείρωσε ένα ευρύτερο δυναμικό, σε αντιδιαστολή μάλιστα προς το αίτημα της «αριστερής αντιπολίτευσης» πρέπει να αναγνωσθεί σε όλες τις μετωνυμικές συνδηλώσεις του. Άλλωστε, τυχόν κυριολεκτική ανάγνωσή του, κάτι που δυστυχώς κάνουν και ορισμένοι από αυτούς που το εκφέρουν ως αίτημα, απειλεί απλώς να οδηγήσει σε μια διαχείριση του υπάρχοντος επί το φιλολαϊκότερο, εκ προοιμίου καταδικασμένη να βαδίσει πάνω στα μονοπάτια λιτότητας που υποτίθεται ότι θέλει να αποφύγει. Στα ίδια μονοπάτια αποτυχίας θα οδηγήσει και κάθε προσπάθεια για μια πολιτική που θα διεκδικήσει τη «μαγική εικόνα» μιας ρήξης με τα μνημόνια που δεν θα είναι και ρήξη με την ΕΕ, μιας αναστολής πληρωμών στο χρέος που δεν θα σημαίνει και αποκοπή από τις διεθνείς αγορές, μιας αναδιανομής που θα συμβαδίζει με τη διαμόρφωση «υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος».

Αντίθετα, εάν το αίτημα της κυβερνητικής εξουσίας εννοηθεί ως αίτημα διαμόρφωσης ενός σύγχρονου «ιστορικού μπλοκ», μιας ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας, με ένα πρόγραμμα ρήξης που θα ξεκινά από τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από το ευρώ, τη ρήξη με την ΕΕ και τις εθνικοποιήσεις και θα συναρθρώνει την επιβίωση της κοινωνίας με τον κοινωνικό μετασχηματισμό, τότε μιλάμε όντως για ελπιδοφόρα δικαίωση των κοινωνικών δυναμικών που έχουν βγει στο προσκήνιο. Ιδίως εάν το θέμα της εξουσίας δεν τεθεί μόνο με όρους κυβερνητικής διαχείρισης αλλά και πολύμορφης κοινωνικής αντι-εξουσίας και αυτοδιαχείρισης.

Οι πολιτικές δυνάμεις που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επαγγέλλονται τη ρήξη με τον «υπαρκτό καπιταλισμό», οφείλουν να αναμετρηθούν με αυτή την πρόκληση. Διαφορετικά, και με εκβιασμούς και με διάφορες εκδοχές ανασύνθεσης της πολιτικής σκηνής, οι μνημονιακές δυνάμεις θα ανακτήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων και θα επιβάλουν τη δική τους καταθλιπτική αφήγηση για την ελληνική κοινωνία.

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συνάντηση με ΣΥΡΙΖΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τα εκατομμύρια εργαζομένων και λαού που με τους αγώνες και την ψήφο τους έδωσαν εντολή για ανατροπή των μνημονίων και της αντιδραστικής πολιτικής κυβερνήσεων, ΕΕ και ΔΝΤ, με αριστερή κατεύθυνση. Αυτή η λαϊκή εντολή μπορεί να δικαιωθεί μόνο από ένα κοινωνικό και πολιτικό κίνημα που θα διεκδικήσει και θα επιβάλει, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και επίθεσης του κεφαλαίου, ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης, όπως το παρακάτω:

 

1. Ακύρωση όλων των Μνημονίων και Δανειακών Συμβάσεων με ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, κατάργηση όλων των μέτρων που συνδέονται με αυτές.

2. Προστασία των ανέργων, αυξήσεις μισθών και συντάξεων, μείωση χρόνου εργασίας, σταθερή δουλειά για όλους, φορολόγηση μεγάλου κεφαλαίου.

3. Άμεση παύση πληρωμών προς τους πιστωτές και μονομερή διαγραφή ολόκληρου του τοκογλυφικού δημόσιου χρέους.

4. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο όλων των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.

5. Αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και δημοκρατία από το λαό για το λαό, κατάργηση των ειδικών σωμάτων της ΕΛΑΣ, εξουδετέρωση της Χρυσής Αυγής, σταμάτημα των αντιμεταναστευτικών πογκρόμ, διάλυση των μηχανισμών του στρατού που στρέφονται κατά του λαού, με απεμπλοκή του από το ΝΑΤΟ.

6. Κανένα απ’ τα παραπάνω ζωτικά αιτήματα δεν είναι υλοποιήσιμο χωρίς την άμεση έξοδο από το Ευρώ και την Ευρωσυνθήκη, τη ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ.

 

Με κριτήριο αυτό το πρόγραμμα, το λαϊκό κίνημα, η Αριστερά και  η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα καθορίζουν αντικειμενικά τη στάση τους απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, στη σημερινή ιστορική περίοδο. Εκτιμούμε ότι –όπως η ιστορία έχει αποδείξει- τυχόν συμμετοχή της Αριστεράς σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόϊκα, της ΕΕ, των κομμάτων του μαύρου μετώπου, των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα.

Στη βάση των παραπάνω εκτιμήσεων και στόχων, αλλά και ως προγραμματική θέση της, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιστεύει ότι η Αριστερά πρέπει να απευθυνθεί στο εργατικό και λαϊκό κίνημα για να ολοκληρώσει την τωρινή πρώτη νίκη του λαού, να επιβάλει κατακτήσεις, επιδιώκοντας τη δική του εξουσία και κυβέρνηση, με τα δικά του όργανα πάλης, ανοίγοντας το δρόμο σε μια νέα επαναστατική προοπτική.

Καλούμε τους εργαζόμενους, το λαό, όλη την Αριστερά και τις μαχόμενες δυνάμεις, σε κοινή δράση και διάλογο για ένα ενωτικό αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, στην παραπάνω κατεύθυνση, καθώς και σε άμεσους αγώνες χωρίς καμιά αναμονή. Οποιαδήποτε δε, προσπάθεια σχηματισμού μνημονιακής ή διαχειριστικής αντιλαϊκής συγκυβέρνησης από την παρούσα Βουλή πρέπει να αποτραπεί με λαϊκό ξεσηκωμό.

Πέρα από τη συνάντηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρουσιάσει αυτές τις θέσεις για διάλογο και στο ΚΚΕ, το Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης, το ΚΚΕ (μ-λ) - ΜΛ ΚΚΕ, το ΕΕΚ, την ΟΚΔΕ, την Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», καθώς και σε άλλα αριστερά, ανατρεπτικά και κομμουνιστικά ρεύματα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προβάλλοντας αυτοτελώς το παραπάνω πρόγραμμα σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές μάχες, θα συμβάλει στη δημιουργία μιας μαζικής, μετωπικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έχει ανάγκη το λαϊκό κίνημα και η εποχή μας.

Για το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 6^ης Μάη σηματοδοτεί πρώτα από όλα την εκκωφαντική καταδίκη των πολιτικών των Μνημονίων και της Τρόικας και τον καταποντισμό των κομμάτων της συγκυβέρνησης, το τέλος των απειλών ότι «αν δεν ψηφίσουμε αυτούς που πρέπει» θα μας διώξουν από το ευρώ και την ΕΕ.

Παρά την -ως τελευταία στιγμή- στήριξη που παραχώρησαν όλα τα ΜΜΕ στα κόμματα του μαύρου μετώπου, είναι εκκωφαντική η απόρριψη της λιτότητας, της κοινωνικής καταστροφής, της μειωμένης λαϊκής κυριαρχίας από τον εργαζόμενο λαό!

Οποιαδήποτε σκέψη ή προσπάθεια για διαμόρφωση κυβέρνησης που να εφαρμόσει τέτοιες πολιτικές ισοδυναμεί με πραξικόπημα ενάντια στη βούληση του λαού!

Οι εκλογές ανέδειξαν μια μεγάλη στροφή του λαού προς την Αριστερά, δείχνοντας ότι μεγάλο τμήμα του λαού στρέφει τις ελπίδες του στην Αριστερά. Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην δικαίωση των πολιτικών των ηγεσιών της, αλλά προσδοκία για μια σύγκρουση με την πολιτική των Μνημονίων, της Τρόικας και της ΕΕ, για να έρθει πραγματικά ο λαός στο τιμόνι. Τα κόμματα και τα μέτωπα της Αριστεράς θα κριθούν το επόμενο διάστημα από το αν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν σε αυτή την ελπίδα, αλλά και στις παρακαταθήκες των μεγάλων αγώνων που προηγήθηκαν, εκεί όπου ακριβώς γεννήθηκε η ελπίδα. Πρώτα και κύρια λοιπόν θα κριθεί όλη η Αριστερά από το αν θα στηρίξει την ενωτική πάλη των εργαζόμενων για την οριστική απεμπλοκή από το Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, τις πολιτικές του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελούν βρόχο στο λαιμό του εργαζόμενου λαού ή αν η δύναμή της θα σπαταληθεί σε αδιέξοδες λογικές κυβερνητικής διαχείρισης της σημερινής κατάστασης, που θα σπείρει απογοητεύσεις, ή στην εμμονή της άρνησης για μετωπική ανατρεπτική κοινή δράση στους αγώνες, που τόσο έχει κοστίσει στο λαϊκό κίνημα.

Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η αντιμνημονιακή διάθεση και η οργή του λαού ενίσχυσε επίσης τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» του κ. Καμμένου, κόμμα με επιθετικές αστικές θέσεις που καμία σχέση δεν έχουν με τα λαϊκά συμφέροντα. Ακόμη πιο θλιβερό το ποσοστό της φασιστικής ακροδεξιάς συμμορίας Χρυσής Αυγής. Η ενίσχυση αυτή αποτυπώνει και την προσπάθεια δυνάμεων του συστήματος να σπρώξουν την οργή του λαού σε ρατσιστικές και ακροδεξιές διεξόδους, τις οποίες θα χρησιμοποιήσουν την επόμενη μέρα για να χτυπήσουν την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα. Η ίδια η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου τους άνοιξε το δρόμο με τις πολιτικές καταστολής και ρατσισμού. Πιστεύουμε ότι ο ελληνικός λαός θα γυρίσει τελικά την πλάτη του στους νοσταλγούς του ναζισμού, κατανοώντας πόσο βαθιά φιλοσυστημική ψήφος είναι, θα συναντηθεί με την μνήμη και την παράδοση του συλλογικού αγώνα ενάντια στο φασισμό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατάφερε μια σημαντική καταγραφή, με υπερτριπλασιασμό του ποσοστού και των ψήφων της σε πανελλαδική κλίμακα (σε σχέση με τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές). Δώσαμε τη μάχη των εκλογών με εκατοντάδες εκδηλώσεις σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, όπου παρουσιάστηκε η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για έναν άλλο δρόμο, έξω από το χρέος, το Μνημόνιο, το ευρώ και την ΕΕ. Η πρόταση αυτή έγινε αντικείμενο συζήτησης με δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές, κάτι που αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη και καταγράφηκε σε σημαντικό βαθμό και στο εκλογικό αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι το αποτέλεσμα ήταν χαμηλότερο των προσδοκιών των αγωνιστών που έδωσαν τη μάχη, δείχνει ότι έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε ώστε το εύρος, η ποιότητα και το βάθος των πολιτικών δεσμών που οικοδομήθηκαν με τον κόσμο του αγώνα να είναι αντίστοιχες αυτών που απαιτούν η οξύτητα της πολιτικής διαπάλης και τα διλήμματα που θέτουν οι πολιτικές συνθήκες. Το χτεσινό αποτέλεσμα, όμως, αναδεικνύει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ένα υπαρκτό ρεύμα εντός της κοινωνίας και της Αριστεράς.

Ο αγώνας για την Αριστερά της νικηφόρας ανατροπής συνεχίζεται. Ο αγώνας για την αποδέσμευση του λαού από τα Μνημόνια, το χρέος, το ΔΝΤ και την ΕΕ συνεχίζεται αμείωτος από αύριο στους δρόμους. 

Όπως το γνωρίζαμε από την αρχή, η σημαντικότερη μάχη θα δοθεί εκεί που είναι η πραγματική δύναμη του λαού: στα σωματεία, στις συνελεύσεις, στους εργατικούς αγώνες για την υπεράσπιση της συλλογικής σύμβασης, της υγείας, της παιδείας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεχίσει αποφασιστικά, όπως το έκανε και πριν τις εκλογές στο κάλεσμα για τη δημιουργία ενός αγωνιστικού πλατιού Μετώπου ρήξης και ανατροπής της επίθεσης. Επιμένουμε στο ανοιχτό και συντροφικό κάλεσμα για συσπείρωση, συμπόρευση και συνεργασία προς όλες και όλους τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές, τις συλλογικότητες και τα ρεύματα, που δύο χρόνια τώρα έδωσαν την μάχη με το σκοτάδι του Μνημονίου, της Τρόικας της Ευρωχούντας, που θέλουν να δυναμώσει  το ανατρεπτικό, ταξικό εργατικό κίνημα, για να ανατρέψουμε κάθε απόπειρα εφαρμογής της ίδιας αντιδραστικής πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ- ΔΝΤ! 

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ευχαριστεί τα χιλιάδες μέλη, τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές, τις φίλες και τους φίλους που με αυταπάρνηση έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και σε αυτή τη μάχη. Η συντροφικότητα, η συλλογικότητα, η πλατιά απεύθυνση, οι σχέσεις που οικοδομήθηκαν με χιλιάδες αγωνιστές σε όλη τη χώρα αποτέλεσε την πιο πολύτιμη εμπειρία, μέσα από την οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις συλλογικές της διαδικασίες θα μπορέσει να πλουτίσει, να κάνει νέα βήματα για να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις των μεγάλων αγώνων που μας περιμένουν, με την πολιτική και οργανωτική της ενδυνάμωση και το βάθεμα της δημοκρατίας στο εσωτερικό της.

 

Οι δρόμοι γράφουν τη δική τους ιστορία, από σήμερα και πάλι ανταρσία…

Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, τρομοκρατούν ακόμα και την ημέρα των εκλογών Καταγγελία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η  ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει δημόσια και αποφασιστικά την επιδρομή της Χρυσής Αυγής σε εκλογικά τμήματα του λεκανοπεδίου Αττικής. Συγκεκριμένα, από νωρίς το πρωί, ομάδα 30 μελών της ναζιστικής οργάνωσης «περιοδεύει» στα εκλογικά τμήματα (με το πρόσχημα της «εποπτείας») και εκτοξεύει απειλές και προπηλακισμούς ενάντια στα κόμματα της Αριστεράς.

Νωρίς το πρωί εισέβαλλαν στο 6ο -8ο Λύκειο Περιστερίου. Έκαναν πορεία μέσα στο εκλογικό κέντρο με επιθέσεις και προπηλακισμούς ενάντια στους εκπροσώπους των κομμάτων της Αριστεράς που βρίσκονταν, καθώς και σε πολίτες που είχαν πάει για να ψηφίσουν.

Στο 1ο ΕΠΑΛ Πετρούπολης η ίδια συμμορία ακολούθησε την ίδια τακτική βρίζοντας και απειλώντας. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και σε εκλογικά κέντρα των σχολείων της Γκράβας, στα Λιόσια, στο Ν. Ψυχικό, ενώ στην πλατεία Αττικής φωτογράφισαν μέλη αριστερών παρατάξεων.

Στο 1ο λύκειο Χολαργού παρήλασαν, κρατώντας κάμερες και καταγράφοντας με κάμερες  τα κατορθώματά τους σε αγαστή συνεργασία με την αστυνομία, την οποία κάλεσαν για να αδειάσει τραπεζάκια από προεκλογικό υλικό.

«Θα τα πούμε το βράδυ», «θα δείτε τι θα πάθετε», φραστικές επιθέσεις ρατσιστικού και σεξιστικού περιεχομένου ενάντια στα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όχι μόνο, ήταν το κοινό χαρακτηριστικό σε κάθε εκλογικό τμήμα που «επισκέφτηκαν».

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει στον ελληνικό λαό τόσο τη στάση της Χρυσής Αυγής όσο και την ανοχή της από το κράτος. Αν και οι πράξεις αυτές (απειλές κατά εκλογικών αντιπροσώπων) αποτελούν αυτόφωρο ποινικό αδίκημα, η αστυνομία και η πολιτική ηγεσία κωφεύουν. Ακόμα και ο διευθυντής του Β΄ Α.Τ. Περιστερίου το μόνο που απάντησε σε καταγγελία των μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν μια αδιάφορη δήλωση ότι θα ενημερωθούν οι αρμόδιοι!

Ακόμη περιμένουμε την αντίδραση του Υπουργείου Εσωτερικών και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που έχουν ενημερωθεί από το πρωί για τα συμβάντα.

Οι νοσταλγοί του φασισμού και του ναζισμού, επιτιθέμενοι στους αγωνιστές του κινήματος και της Αριστεράς και σαφώς όχι ενάντια στα κόμματα του Μνημονίου, αποδεικνύουν το πραγματικό, αποτρόπαιο πρόσωπο αυτών που προσπαθούν να παρουσιαστούν ως «αντιμνημονιακές δυνάμεις»: δεν είναι παρά συμμορίες παρακρατικών, ναζιστικών αντιλήψεων και πρακτικών, το πραγματικό μακρύ χέρι του κράτους και των κομμάτων του Μνημονίου και της Τρόικας.

Οφείλουμε όλοι να είμαστε σε επαγρύπνηση ώστε να μη ζήσει ποτέ ξανά αυτός ο τόπος τη φρίκη του φασισμού και του ναζισμού. Μαζικά ο ελληνικός λαός να υπερασπιστεί τα δημοκρατικά δικαιώματά του.

 

Και να γιατί είμαι το πνεύμα της ανταρσίας

γιατί στα ιδανικά των κόσμων που γκρεμίζονται

φέρνω τα ιδανικά των κόσμων που γεννιούνται

Είμαι κάθε φορά το μέλλον… 

Κ. Βάρναλης

6 Μάη ψηφίζουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.