Ε.Ε. & ευρώ δεν είναι μονόδρομος

Δυνατή Αντικαπιταλιστική Αριστερά

Να γυρίσει άμεσα ο ελληνικός στρατός από το Αφγανιστάν

Να γυρίσει άμεσα ο ελληνικός στρατός από το Αφγανιστάν

Τα όσα έγιναν στο Αφγανιστάν δείχνουν πόσο εγκληματική είναι η συνέχιση της ελληνικής συμμετοχής στη νατοϊκή κατοχική δύναμη. Αλήθεια, πρέπει να έρθουν τα πρώτα φέρετρα για να φανεί πόσο παράλογη και επικίνδυνη είναι;

Η αποχώρηση του ελληνικού στρατού από το Αφγανιστάν είναι επείγουσα πλέον μετά την άμεση συμμετοχή του σε συγκρούσεις των Ταλιμπάν με τη νατοϊκή κατοχική δύναμη. Είναι ξεκάθαρο ότι η παρουσία στρατού από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε μια σειρά από χώρες δεν έχει καμία σχέση με την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Τα στρατεύματα των ιμπεριαλιστών διασφαλίζουν μόνο το γεωπολιτικό έλεγχο και τα συμφέροντα των πολυεθνικών, βυθίζοντας τους λαούς στην φτώχεια, την πείνα, την καταπίεση και το διαρκή πόλεμο. Αυτά οδηγούν στη μαζική προσφυγοποίηση, για να ακολουθήσει η ρατσιστική πολιτική των ενόχων.

Η ελληνική παρουσία στο Αφγανιστάν υπερασπίζεται τα στρατηγικά συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου στα πλαίσια ΕΕ και ΝΑΤΟ. Ο λαός δεν έχει καμιά σχέση με αυτά. Είναι θύμα και αυτός, καθώς καλείται να πληρώσει το τεράστιο κόστος της ελληνικής συμμετοχής, τη στιγμή μάλιστα που οι κοινωνικές δαπάνες περικόπτονται.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε ένα Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής για:

• Άμεση αποχώρηση του ελληνικού στρατού από το Αφγανιστάν – Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα.
• Αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Έξοδος από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και της αφαίμαξης της με την κούρσα των εξοπλισμών.
• Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών.

Υπάρχει άλλος δρόμος

Και στις 6 Μάη να ακουστεί η φωνή της αντίστασης και της αντικαπιταλιστικής ανατροπής

Προκηρύσσοντας τις εκλογές για τις 6 Μάη, ο Παπαδήμος, ο εντολοδόχος της Τρόικας των ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ και του κεφαλαίου, υπογράμμισε ότι δεν θα «χαλαρώσουν» οι επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Ουσιαστικά η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προετοιμάζει το νέο Μεσοπρόθεσμο τον Ιούνη με νέες θυσίες, χαράτσια, απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις. 
Ακόμα και την τελευταία στιγμή το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό περιφρονεί τη λαϊκή βούληση. Με τους αγώνες μας, τις απεργίες, τις διαδηλώσεις τις καταλήψεις Πλατειών, υπερήφανα και αποφασιστικά τους στείλαμε το μήνυμα της ανατροπής και της απαίτησης να φύγουν ΟΛΟΙ όσοι υπηρέτησαν την πολιτική της χρεοκοπίας της κοινωνίας και της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου
Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να μην χαλαρώσουν την αντίσταση ούτε ένα λεπτό, συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τους αγώνες με κορυφαίο σταθμό την Εργατική Πρωτομαγιά.
Η αποτυχία και η κατάρρευση της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι επιβεβαίωση ότι η αντίσταση έφερε καρπούς. 
Χρειάζεται να δώσουμε τη μάχη για νικήσει η ελπίδα, να ανοίξει ένας άλλος δρόμος, για την ανατροπή κάθε επίδοξου διαχειριστή της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ, την αποδέσμευση από ευρώ-ΕΕ, το πέρασμα των τραπεζών στο δημόσιο με κοινωνικό έλεγχο και την αναδιανομή του πλούτου. Να μην επιτρέψουμε λοιπόν να έρθουν ξανά ενισχυμένα τα κόμματα του κεφαλαίου για να συγκυβερνήσουν προχωρώντας στις επιθέσεις. Ούτε να επικρατήσουν οι αυταπάτες ότι μπορεί η αριστερά να διαχειριστεί με δικιά της κυβέρνησης αυτό το άθλιο σύστημα.

Δεν θα τους αφήσουμε να φορτώσουν στις πλάτες μας τη μαζική ανεργία, τη φτώχεια, τις απολύσεις, την υπονόμευση των δημοκρατικών ελευθεριών, το ψέμα ότι τάχα για όλα φταίνε οι μετανάστες. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σταθερή στην επιλογή της ενωτικής δράσης μέσα στο κίνημα. Προτείνει ένα Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής της επίθεσης που με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα μπορεί να διαμορφώσει την εναλλακτική λύση απέναντι στο σάπιο σύστημα τους. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ,  η αντίσταση με στόχο την  απλή επιβίωση, δένεται άρρηκτα με την επανάσταση με στόχο την αξιοβίωτη ζωή, τη δημιουργία και την  ελευθερία.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε αγώνα για μια άλλη κοινωνική και πολιτική πορεία, με τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια των εργαζομένων και άρα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για ένα νέο κομμουνισμό, μια νέα εποχή συλλογικής ζωής, κοινοκτημοσύνης, δημιουργικής εργασίας και πολιτιστικής άνθησης. Με αυτό το πλαίσιο στόχων ζητά αποφασιστικά τη λαϊκή ψήφο
Ψωμί-παιδεία-ελευθερία, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Ποιά είναι τα διλήμματα των εκλογών;

Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλια. Μια πολιτική πράξη αντίστασης

Χθες το πρωί, ο συνάνθρωπός μας, Δημήτρης Χριστούλιας αυτοκτόνησε στην Πλατεία Συντάγματος. Για να μην αφήσει περιθώρια παρερμηνείας άφησε το παρακάτω αφοπλιστικό μήνυμα.

«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά την δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μία αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι’αυτή.
Επειδή έχω μια ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου.
Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πιάτσα Πορέτο του Μιλάνου).»
Η πράξη του αυτή συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, σαν μια εικόνα του αδιεξόδου που έχουν οδηγήσει τον ελληνικό λαό, οι οικονομικοί δολοφόνοι της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Όμως δεν ήταν μόνο μια πράξη απελπισίας απέναντι στην μαύρη καθημερινότητα στην οποία μας έχουν καταδικάσει. Ήταν μια ύστατη δήλωση αντίστασης, ένα εκκωφαντικό μήνυμα πολιτικής καταγγελίας και μια πολιτική διαθήκη στη νέα γενιά. Άλλωστε, ο ίδιος ο Δημήτρης Χριστούλιας, ήταν ένας ενεργός πολιτικά άνθρωπος που πάλεψε σε όλη του τη ζωή για την κοινωνική δικαιοσύνη, γνωστός στους συμπολίτες του για την στάση του μέχρι την τελευταία στιγμή.

Αυτό το μήνυμα προσπάθησαν εξ αρχής να αποσιωπήσουν και να διαστρεβλώσουν τα ΜΜΕ και η πολιτική ηγεσία. Η πρώτη τους επιλογή ήταν να «θάψουν» το γεγονός, χωρίς όμως επιτυχία. Έτσι ο δρόμος που επέλεξαν ήταν να διασπείρουν ψευδείς πληροφορίες, παρουσιάζοντας τον Δημήτρη Χριστούλια σαν μια μεμονωμένη περίπτωση εξαθλιωμένου. Ο Βενιζέλος ζήτησε σιωπή και περισυλλογή, ο έτερος του μαύρου μετώπου Σαμαράς προσπάθησε να καπηλευτεί το γεγονός, ενώ ο θλιβερός Μπεγλίτης αναρωτήθηκε αν «έφαγε αυτός ή τα παιδιά του τα λεφτά». Τέτοιοι, χωρίς ίχνος ντροπής, βρίσκονται στην εξουσία.

Όμως ο Δημήτρης Χριστούλιας δεν ζήτησε σιωπή, δεν ήθελε η τραγική του κατάληξη να είναι μια ακόμα από τις οικονομικές δολοφονίες του μνημονίου, που καθημερινά αυξάνονται σε μια κοινωνία που διαλύεται. Με την πράξη του, ήθελε να τραντάξει την καθημερινότητα, ήθελε να συνδέσει το προσωπικό του αδιέξοδο με ένα συλλογικό ρεύμα ανατροπής και νέας αισιοδοξίας. Για αυτό και, με πλήρη συνείδηση, πήγε στην Πλατεία Συντάγματος, εκεί που χτυπά η καρδιά των κοινωνικών αγώνων για να αφήσει την τελευταία του πνοή.

Εκεί, μαζεύτηκαν για άλλη μια φορά, χιλιάδες, χθες το βράδυ, όχι μόνο για να θρηνήσουν το νεκρό, αλλά για να παλέψουν και πάλι ενάντια σε αυτούς που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Εκεί θα βρεθούμε και σήμερα, και όσο χρειαστεί σε αυτόν τον αγώνα διαρκείας ενάντια στις δυνάμεις του θανάτου που μας εξουσιάζουν. Και ξέρουμε ότι ο αγώνας μας είναι αγώνας για τη ζωή, ότι η αλληλεγγύη και η συλλογική πάλη μπορούν να κατακτήσουν την επιβίωσή μας αλλά και μια νέα καλύτερη ζωή.

Θα ναι μαζί μας ο Δημήτρης Χριστούλιας. Υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε τα πάντα για να μην βρεθούν και άλλοι στη θέση του. Το μέλλον ανήκει στους κληρονόμους της διαθήκης του, στους «νέους χωρίς μέλλον»